อาร์มแชร์เก๋ ๆ สร้างจุดเด่นในห้องรับแขก

สร้างจุดเด่นในห้องรับแขกด้วย อาร์มแชร์เก๋ ๆ

อาร์มแชร์เก๋ ๆ

ปกติแล้วชุดรับแขกของแต่ละบ้านแทบจะมีเหมือนกันเสมือนว่าเป็นมาตรฐาน รูปแบบการจัดวางก็จะเป็นแพตเทิร์นเดียวกันไปหมด นั่นคือ ในชุดรับแขกหนึ่งชุดก็จะประกอบไปด้วย โซฟา(Sofa) อาร์มแชร์(Arm Chair) โต๊ะกลาง(Coffee Table) และโต๊ะข้าง(Side Table) เป็นต้น ทั้งนี้คือเซตมาตรฐานของชุดรับแขกที่ควรจะมี รูปแบบการเลือกดีไซน์ก็ขึ้นอยู่กับไลฟ์สไตล์ของแต่ละคนแตกต่างกันออกไป เช่น เป็นชุดรับแขกคุมโทนด้วยสี ชุดเฟอร์นิเจอร์ไม้แบบเจแปน หรือแม้แต่รูปแบบดีไซน์ที่เหมือน ๆ กันรูปแบบที่ได้ก็จะดูเรียบง่ายเป็นเซตที่สวยในแบบมาตรฐานที่ขายทั่วไป

อาร์มแชร์เก๋ ๆ

หากว่าคุณคุณทั้งหลายเริ่มเบื่อกับแพตเทิร์นเดิม ๆ ของชุดรับแขก อยากลองแต่งนิด เติมน้อย ปรับหน่อย ด้วยงบที่จำกัดและคิดลงมือด้วยตัวเอง เรามีทริคเล็ก ๆ แบบไม่หวงที่คุณสามารถนำไปปรับใช้ได้ อาร์มแชร์เก๋ ๆ

ถ้าห้องของคุณตอนนี้เป็นชุดรับแขกที่เป็นเซตเดียวกันโทนสีดีไซน์ไปในทางเดียวกันคุณลองมองหาอาร์มแชร์ดีไซน์เก๋ ๆ สีสันโดน ๆ โดดจากสีเดิมที่เคยมีอาจจะมีลวดลายบ้างหรือไม่มีก็ได้ตามแบบที่คุณชอบไปแทนตัวเดิมที่มีหรือเพิ่มเข้าไปในชุดรับแขกชุดเดิมก็ได้ วางหมอนเรียบ  ๆ สักใบลงบนอาร์มแชร์ตัวเก๋ แค่นี้บ้านของคุณจะมีชุดรับแขกที่มีจุดนำสายตาเพิ่มน้ำหนักของชุดรับแขกชุดเดิมให้มีจุดเด่นอย่างลงตัวเลยทีเดียว หรือว่าในทางกลับกันบ้านของคุณมีชุดโซฟาที่มีลวดลายอยู่แล้วเราแนะนำให้เพิ่มอาร์มแชร์ที่ดีไซน์สะดุดตาบุผ้าสีเรียบ ๆ เพื่อลดความเยอะให้ดูลงตัวมากขึ้นเป็นการลดทอนเพื่อความพอดี

ทริคเล็ก ๆ แค่นี้จะทำให้โทนห้องรับแขกคุณดูดีและมีสไตล์ขึ้นมาอย่างแน่นอน  ลองนำไปปรับใช้หรือต่อยอดของเดิมที่มีอยู่แล้วไม่ต้องเปลี่ยนทั้งเซตก็เสมือนว่าได้ชุดรับแขกชุดใหม่ ง่ายและสบายกระเป๋าเซฟเงินในบัญชีของคุณได้เยอะเลยแหละ “เก๋ได้ด้วยงบที่มีอย่างจำกัดไงละ”

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

ขอขอบคุณบทความดีๆจาก : ROSE BARRAZA
เครดิต : ไฮโล
การจัดห้องนั่งเล่น ให้ดูน่ารักอบอุ่น

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *